Je kent het misschien. Je trekt je jas aan. Pakt je sleutels. Zegt vrolijk: “Tot straks, schat!” En BAM. Je peuter klampt zich vast aan je been alsof jij de laatste reddingsboot op de Titanic bent. Er wordt gehuild. Geschreeuwd. Soms zelfs zó overtuigend dat andere ouders je een blik geven van: Gaat het wel goed thuis?
Tekst: Fela de Wit
Ondertussen voel jij je de slechtste moeder van Nederland, terwijl je eigenlijk alleen even naar je werk, de supermarkt of de tandarts moet en papa gewoon thuis blijft.
Goed nieuws: dit is ontzettend normaal.
Sterker nog, scheidingsangst hoort gewoon bij de ontwikkeling van veel peuters. Hoe dramatisch het soms ook voelt.
Hoe gek het ook klinkt: scheidingsangst betekent meestal juist dat de band tussen jullie goed is. Je kind voelt zich veilig bij jou. Jij bent de vertrouwde haven, de knuffel, de trooster, de snackregelaar en de officiële billenveger in één.
Dus als jij ineens uit beeld verdwijnt, denkt dat kleine koppie niet: Mama is even boodschappen doen. Nee. Die denkt eerder: Waar is mijn complete wereld gebleven?! Klinkt heftig, maar gelukkig groeit je kind hier vanzelf overheen.
De verleiding is groot. Nog één knuffel. Nog één kus. Nog één keer zwaaien. Nog even teruglopen omdat je peuter zo zielig kijkt. En voor je het weet sta je twintig minuten later nóg in de gang.
Hoe moeilijk ook: een kort, duidelijk afscheid werkt meestal veel beter. Geef een knuffel, een kus, zeg dat je straks terugkomt en ga dan ook echt. Want hoe vaker je terugkomt voor “nog één knuffel”, hoe groter de kans dat je kind denkt: Zie je wel? Als ik hard genoeg huil, blijft mama tóch.
Loop eens even naar boven terwijl je kind beneden speelt. Vraag opa of oma een uurtje op te passen. Of laat je partner het bedritueel eens overnemen.
Zo ontdekt je kind stap voor stap dat jij soms even weg bent… én altijd weer terugkomt. En dat laatste is eigenlijk de belangrijkste les.
Vraag een peuter niet om logisch na te denken. Geef liever iets vertrouwds mee. Zoals z’n knuffel. Een dekentje.
Voor jou is het misschien gewoon een knuffel. Voor je peuter is het ongeveer een emotionele powerbank.
Wist je dat verstoppertje eigenlijk een perfecte oefening is? Je bent even weg. Je komt weer terug. Iedereen blij.
Hetzelfde geldt voor spelletjes waarbij je kind zelfstandig iets bouwt of ontdekt. Zo groeit langzaam het vertrouwen dat niet alles samen hoeft om tóch leuk en veilig te zijn.
Als jij weleens in de auto hebt gezeten nadat je een krijsende peuter bij de opvang hebt afgezet, en je je vervolgens voelde alsof je de moeder van het jaar-verkiezing definitief had verloren, lees dan even verder.
Want weet je wat pedagogisch medewerkers heel vaak zien? Dat kinderen soms nog geen twee minuten nadat jij bent vertrokken alweer vrolijk met de Duplo zitten te spelen.
Terwijl jij in de auto denkt dat ze nog steeds snikkend bij het raam staan. Kinderen schakelen vaak veel sneller om dan wij. Wij zijn meestal degene die er de rest van de ochtend nog mee rondlopen.
Hoe eindeloos deze periode soms ook lijkt, scheidingsangst is meestal precies dat: een fase.
En op een dag gebeurt het. Je geeft een kus. zwaait. En je peuter rent zonder om te kijken naar de treinbaan.
Waar jij vroeger stiekem op hoopte, voelt dan ineens toch een héél klein beetje… ongezellig.
Beeld: Pexels
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
