We kennen ze nog van vroeger: de ‘niet met de deuren slaan’, ‘bord leeg eten anders geen toetje’ en ‘op tijd naar bed’-ouders. Maar ergens tussen jouw eigen puberteit en de komst van hun kleinkinderen, is er iets fundamenteel misgegaan. Of goedgegaan, het is maar net hoe je het bekijkt. Jouw ouders zijn namelijk veranderd in suiker-dealende, grensloze grootouders. En stiekem is dat best hilarisch.
Tekst: Zoey Ivory
Vroeger kreeg je op de vrijdag misschien hooguit een rozijntje of een droog koekje, en als je geluk had een beker lauwe roosvicee. Nu kom je ze na een middagje oppassen ophalen en tref je je peuter aan met een chocoladesnor tot achter de oren en een spekkie in beide knuisten. “Ach joh, laat toch lekker, het is toch vakantie/weekend/woensdagmiddag?” klinkt het dan vergoelijkend. Terwijl jij nog lichtelijk getraumatiseerd bent door die ene keer in 2001 dat je stiekem een zakje chips had gepakt en per direct naar je kamer werd verbannen.
Bedtijd blijkt ineens een buitengewoon abstract concept. Waar wij vroeger klokslag zeven uur met natte haartjes in pyjama op de bank moesten zitten voor het Jeugdjournaal om daarna afgevoerd te worden, mag de nieuwe generatie gerust tot acht uur door de woonkamer stuiteren. En schermtijd? De iPad wordt nog net niet met ducttape aan hun voorhoofd geplakt als opa en oma even rustig de krant willen lezen. De regels waarmee wij zijn grootgebracht, lijken bij het grofvuil gezet.
Voordat je uit frustratie je oude dagboeken erbij pakt om te bewijzen hoe oneerlijk dit is: er is een wetenschappelijke verklaring voor. Evolutionair biologen en psychologen noemen dit de Grandparental Investment. Grootouders dragen niet meer de zware, dagelijkse verantwoordelijkheid van de opvoeding. Hun voornaamste biologische en psychologische doel is nu puur bonding (binden) en het doorgeven van warmte, tradities en liefde. Kortom: ze hoeven niet meer op te voeden, ze mogen nu gewoon ongegeneerd genieten. Dat het resulteert in een grenzeloze chaos waarin zij de helden zijn en jij de boeman die je hyperactieve kind weer mee naar huis moet sleuren, nemen ze blijkbaar op de koop toe.
Hoe bloedirritant het soms ook is dat jouw zorgvuldig opgebouwde (en ietwat krampachtige) ritme in één middagje bruut wordt omvergeworpen: het is vooral heel erg lief. Ze genieten dubbel en dwars van hun kleinkinderen, zonder die loodzware stress die wij als jonge ouders dagelijks voelen. En als die oppasdag erop zit, leveren ze onze stuiterballen gewoon weer netjes af, zwaaien ze ons uit en trekken ze zelf heerlijk een fles wijn open in opperste stilte. Well played, opa en oma. Well played.
Beeld: Pexels
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
