Voor jou is het misschien al aftellen tot pakjesavond, maar voor je tweejarige is Sinterklaas vooral een man met een opvallende outfit, een witte baard en een heleboel liedjes die ineens overal te horen zijn. De eerste Sinterklaasperiode met je peuter is bijzonder, maar roept ook vragen op. Want hoeveel begrijpt zo’n kleintje eigenlijk? Vertel je dat Sinterklaas cadeautjes komt brengen? En wat doe je als je kind vraagt waarom hij door de schoorsteen naar binnen komt?
Tekst: Zoey Ivory
Goed nieuws: je hoeft je peuter nog helemaal niet het complete Sinterklaasverhaal uit te leggen. Sterker nog, een beetje minder uitleg is op deze leeftijd vaak juist heel fijn.
Een peuter van twee beleeft de wereld heel anders dan jij. Fantasie en werkelijkheid lopen nog door elkaar en je kind kan nog niet altijd onderscheid maken tussen iets wat echt gebeurt en iets wat wordt verzonnen. Dat noemen we ook wel magisch denken.
Dat betekent niet dat je peuter niets van Sinterklaas begrijpt. Liedjes, schoentjes, cadeautjes en de gezelligheid eromheen kunnen juist heel herkenbaar worden. Alleen het grotere verhaal achter het feest is waarschijnlijk nog een beetje ingewikkeld.
Je hoeft dus niet uitgebreid te vertellen over Spanje, de stoomboot, het paard op het dak en de logistieke operatie achter alle cadeautjes. Begin bij wat je kind zelf ziet en meemaakt.
Voor jonge kinderen werkt een eenvoudige uitleg vaak het beste. Je kunt bijvoorbeeld vertellen dat Sinterklaas bij een gezellig kinderfeest hoort, dat er liedjes worden gezongen en dat er soms cadeautjes in de schoen zitten.
Maak het niet ingewikkelder dan nodig. Een peuter hoeft nog niet te weten hoe Sinterklaas precies bij iedereen thuis komt of waarom er zoveel verschillende Pieten zijn.
Een paar voorbeelden:
‘Waar woont Sinterklaas?’
Je kunt vertellen dat hij (volgens het Sinterklaasverhaal) in Spanje woont. Meer details zijn niet nodig.
‘Waarom komt hij ‘s nachts?’
Vertel bijvoorbeeld dat er ‘s nachts soms een verrassing in de schoen verschijnt. Je hoeft daar geen heel verhaal omheen te bouwen.
‘Is Sinterklaas echt?’
Kijk eerst wat je kind zelf denkt of bedoelt. Je kunt bijvoorbeeld vragen: ‘Wat denk jij?’ Zo ontdek je wat er in dat kleine hoofdje omgaat.
Probeer vooral niet uit jezelf allerlei ingewikkelde verklaringen te verzinnen. Hoe meer details je toevoegt, hoe groter de kans dat je peuter er juist nieuwe vragen bij krijgt.
Dit is misschien wel een van de lastigste opvoedvragen rondom de feestdagen. De ene ouder wil de magie zo lang mogelijk in stand houden, terwijl de andere liever niet tegen het kind liegt.
Er bestaat geen universeel juiste manier om hiermee om te gaan. Je kunt prima meegaan in de gezelligheid en fantasie van het feest, zonder dat je ieder verhaal tot in detail hoeft te bevestigen.
Als je kind bijvoorbeeld vraagt of Sinterklaas echt bestaat, hoef je niet direct een uitgebreid antwoord te geven. Je kunt eerst nieuwsgierig vragen wat je kind zelf denkt. Een tweejarige stelt soms een vraag omdat iets interessant klinkt, niet omdat hij of zij een diepgaand antwoord verwacht.
Komt je kind met een concrete vraag waarop je zelf liever eerlijk antwoord geeft? Dan kun je ook kiezen voor een uitleg die bij jullie gezin past. Het belangrijkste is dat je niet krampachtig hoeft vast te houden aan een verhaal dat je zelf steeds ingewikkelder moet maken.
Niet ieder kind staat te springen om een ontmoeting met de goedheiligman. En eerlijk: als je twee bent, kan zo’n grote man met een lange witte baard best indrukwekkend zijn.
Dwing je kind daarom nooit om op schoot te zitten, een hand te geven of met Sinterklaas op de foto te gaan. Ook niet als opa en oma al klaarstaan met hun camera.
Je kunt je kind rustig vanaf een afstandje laten kijken. Misschien vindt het de ontmoeting volgend jaar ineens geweldig. En misschien ook niet. Allebei prima.
Let ook op de manier waarop je over Sinterklaas praat. Zinnen als ‘Sinterklaas kijkt of je wel lief bent geweest’ kunnen voor jonge kinderen behoorlijk letterlijk overkomen. Hetzelfde geldt voor verhalen over Pieten die kinderen meenemen in hun zak. Je hoeft het feest niet spannend te maken om het bijzonder te laten zijn.
Het hoeft allemaal niet groots. Juist kleine, herkenbare momenten zijn voor een peuter vaak het leukst.
Zet samen een schoentje.
Laat je kind zelf een schoentje uitzoeken en er eventueel een wortel bij leggen.
Kies één of twee liedjes.
Herhaling is fijn voor jonge kinderen. Voor je het weet zingt je peuter de hele dag ‘Sinterklaas kapoentje’.
Lees een Sinterklaasboekje.
Kies een eenvoudig verhaal met herkenbare plaatjes en kijk hoe je kind erop reageert.
Maak iets lekkers samen.
Pepernoten bakken of koekjes versieren is een leuke manier om bij het feest stil te staan.
Houd cadeautjes bescheiden.
Op deze leeftijd draait het vaak veel meer om het uitpakken, ontdekken en spelen dan om de waarde van het cadeau.
En misschien wel de belangrijkste tip: laat je kind het tempo bepalen. Je hoeft niet ieder Sinterklaasfeest, iedere intocht en iedere activiteit mee te pakken.
De eerste Sinterklaasperiode met je peuter is geen examen waarvoor je als ouder moet slagen. Je hoeft niet alle vragen te kunnen beantwoorden, het verhaal niet perfect uit te leggen en al helemaal niet de volledige Sinterklaasbeleving te organiseren.
Voor je kind kan een schoentje bij de deur, een liedje voor het slapengaan en de volgende ochtend een kleine verrassing al een wereld van verschil maken.
Dus laat die ingewikkelde uitleg over de stoomboot voorlopig lekker achterwege. De magie mag nog best een beetje onbegrijpelijk zijn.
Beeld: AI gegenereerd
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
