Opa en oma zijn natuurlijk goud waard. Ze passen op, springen bij als jij een keer omhoogzit en hebben vaak een voorraad koekjes waar je kind spontaan zijn hele voedingspatroon voor wil opgeven. Maar er is één klein dingetje: soms hebben ze ook een mening over de opvoeding. En niet iedere ouder zit daarop te wachten.
Tekst: Fela de Wit
Uit onderzoek van Made for Moments blijkt dat 43,8 procent van de ouders het prettig vindt als opa en oma meedenken over de opvoeding, terwijl 31,1 procent juist aangeeft dat grootouders zich ook bemoeien met onderwerpen waarop dat minder wordt gewaardeerd.
Want waar houdt behulpzaam meedenken op en begint bemoeienis?
Dat is voor iedere ouder anders. De ene ouder vindt het heerlijk als opa of oma advies geeft, terwijl de ander bij het zoveelste ‘Wij deden het vroeger zo’ in gedachten al naar een onbewoond eiland verhuist.
Grootouders blijken zich met allerlei onderwerpen te bemoeien. Denk aan de naam die je je baby geeft, religie en cultuur, levensstijl, hoeveel geld je uitgeeft, kleding en uiterlijk, vakanties, medische beslissingen en natuurlijk voeding. En dat laatste kan behoorlijk gevoelig liggen.
Jij hebt bijvoorbeeld zorgvuldig besloten dat je kind geen snoep meer krijgt voor het eten. Oma vindt ondertussen dat één snoepje echt geen kwaad kan. ‘Maar oma zegt dat het mag.’ Sta je dan.
Ondanks die ergernissen zijn opa en oma voor veel gezinnen ontzettend belangrijk. Maar liefst 96,5 procent van de ondervraagde ouders krijgt op één of meerdere manieren hulp van een grootouder.
Dat kan van alles zijn. Oppassen natuurlijk, maar ook spullen kopen of uitlenen, financieel helpen, advies geven, emotionele steun bieden, rijden, helpen in het huishouden of bijspringen als er iets misgaat. En daar zeggen veel ouders duidelijk geen nee tegen. Sterker nog: 25,7 procent van de ouders zou zelfs graag méér hulp krijgen van opa en oma.
Kortom: bemoei je gerust een beetje met mijn leven, maar wel graag op de manier waarop ík het handig vind.
Hoe ouders de bemoeienis van opa en oma ervaren, verschilt behoorlijk per provincie.
In Groningen vindt 61,4 procent van de ondervraagde ouders het prettig als grootouders meedenken. Ook in Flevoland ligt dit percentage hoog, met 57,1 procent.
In Limburg ligt dat anders. Daar geeft 40 procent aan de bemoeienis juist niet prettig te vinden.
Maar er zit een interessante kanttekening aan de cijfers. Het is namelijk niet zo dat ouders óf alle bemoeienis fantastisch vinden óf opa en oma het liefst op afstand houden. Je kunt het prima waarderen dat je moeder één keer per week komt oppassen en tegelijkertijd denken: blijf alsjeblieft van mijn opvoedregels af.
En precies dat lijkt hier een rol te spelen.
Bijna alle ouders krijgen dus al hulp van opa en oma, maar toch zou één op de vier graag nog wat extra hulp krijgen.
Vooral in Flevoland is die behoefte groot: daar geeft 42,9 procent aan meer of op meer vlakken hulp te willen. In Limburg gaat het om 40 procent.
En eigenlijk is dat ook niet zo gek. Een kind opvoeden is al een behoorlijke onderneming. Als opa of oma af en toe een maaltijd meeneemt, je kind uit school haalt of een middagje oppast, kan dat zomaar het verschil maken tussen een redelijk normale dinsdag en een dinsdag waarop je om 18.12 uur in de keuken staat te huilen boven een pan pasta.
Oppassen is een van de belangrijkste manieren waarop grootouders helpen. Bijna de helft van de ondervraagde ouders, 47,7 procent, geeft aan dat opa of oma één keer per week oppast.
Bij 16,4 procent gebeurt dat meerdere keren per week. 13,9 procent ziet opa of oma meerdere keren per maand als oppas, terwijl 8,2 procent één keer per maand hulp krijgt.
Een kleine groep heeft het wat rustiger. Bij 9,6 procent wordt minder dan één keer per maand opgepast en 4,2 procent geeft aan dat opa en oma nooit oppassen.
Dagelijkse oppas is behoorlijk zeldzaam: slechts 0,2 procent geeft aan dat een grootouder iedere dag oppast.
Beeld: Pexels
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
