Daniella (39), moeder van drie: ‘In november begint het wanneer de eerste appjes en mailtjes van mijn familie over kerst binnenkomen. Dan schiet mijn stresslevel meteen omhoog. ‘Wat gaan we doen dit jaar?’ ‘Welke datum kiezen we?’ ‘Waarom niet op een andere dag?’ ‘Waar vieren we het?’ ‘Waarom niet daar, dat kan toch ook?’ Voor we überhaupt iets gepland hebben, is er al veel onenigheid geweest.
Mijn familie kan niks zonder ruzie. Vroeger dacht ik dat dit normaal was, een beetje discussie en leven in de brouwerij. Tot ik mijn schoonfamilie leerde kennen en merkte dat de sfeer daar heel anders was. Mijn schoon- familie gaat liefdevol en harmonieus met elkaar om. Ze zijn geïnteresseerd in elkaar, luisteren naar elkaar, steunen elkaar en lachen samen. Mijn familie is het tegenovergestelde: het lijkt wel of we continu boos op elkaar zijn en elkaar irriteren. Snauwen en elkaar naar beneden halen… daar ben ik mee opgegroeid. En dat is funest voor je zelfvertrouwen!
Sinds ik ben gaan inzien hoe toxisch mijn familie is, heb ik verschillende vormen van therapie gevolgd om me los te maken van die negatieve patronen. Ik sta nu heel anders in het leven – positief – en heb geleerd om met compassie naar mijn familie te kijken, en tegelijkertijd afstand te houden en dicht bij mezelf te blijven. Ik heb meer zelfvertrouwen en ervaar meer levensgeluk en ik voed mijn kinderen heel anders op dan ik zelf opgevoed ben. Ik heb dus echt iets doorbroken in mijn familielijn. Maar als we allemaal bij elkaar zijn, met mijn ouders en mijn broers en zussen, dan is het gewoon too much! Dan word ik meegetrokken in de neerwaartse spiraal en zit ik binnen no time ook te schreeuwen aan tafel. Na de kerst ben ik altijd totaal uitgeput. Vriendinnen vragen waarom ik er toch voor kies om ieder jaar weer kerst te vieren met mijn familie. Ik weet het niet precies. Ik denk uit loyaliteit. Mijn moeder zou het vreselijk vinden als ik niet bij het kerstdiner ben. Want ondanks alle ruzies, houden we wel veel van elkaar. Dat maakt het zo lastig. We zitten vast in een negatieve sfeer maar kunnen elkaar niet loslaten. Ze zijn en blijven mijn familie. En de familie van mijn kinderen. Ik vind het ook belangrijk dat de neefjes en nichtjes elkaar kennen.
Gedurende het jaar vermijd ik verjaardagen en andere familiefeestjes zo veel mogelijk. Ik hou het bij een-op- een contacten, dat gaat prima. Maar onder kerst kan ik niet uit. Ik moet er doorheen, elk jaar weer. Stiekem hoop ik altijd dat het deze keer beter zal gaan. Maar elk jaar is het weer een ramp, loopt er iemand boos van tafel en eindigt de avond met ruzie. Toch zet ik kleine stappen vooruit. We vieren kerst bijvoorbeeld nooit meer bij ons; daar heb ik een grens getrokken. Ik wil die negatieve sfeer niet meer in mijn huis en ik wil weg kunnen gaan als het te erg wordt. Mijn man blijft altijd heel rustig en mengt zich niet in de discussies. Hij is mijn silver lining: door hem weet ik dat ruzie niet normaal is en dat het ook anders kan…’
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
