Je opent Instagram en weer iemand deelt een zwart-witfoto met een cryptische caption. Na lang nadenken hebben we besloten ieder onze eigen weg te gaan. Een BN’er hier, een collega daar, je buurvrouw die na twaalf jaar ineens alleen verdergaat. En voor je het weet denk je: gaat iedereen tegenwoordig uit elkaar?
Tekst: Zoey Ivory
Het echte antwoord is: zo simpel ligt het niet.
In 2025 werden in Nederland 24.555 huwelijken door echtscheiding ontbonden. Een behoorlijk aantal, maar het is niet zo dat dat cijfer ieder jaar maar blijft stijgen. In 2010 waren het er bijvoorbeeld 32.544. Daarbij zegt het officiële echtscheidingscijfer maar iets over een deel van alle relatiebreuken, omdat stellen die niet getrouwd zijn er niet in terugkomen.
Dus nee: uit deze cijfers kun je niet concluderen dat we massaal sneller onze partner aan de kant zetten.
Maar dat het veel zichtbaarder is geworden? Absoluut.
Vroeger wist je misschien dat je zus en zwager gingen scheiden. Nu deelt de halve wereld het op Instagram. Met een zwart-witfoto, een zorgvuldig geformuleerd statement en soms niet meer dan een andere achternaam en een unfollow.
Daardoor lijkt het al snel alsof relatiebreuken zich opstapelen.
En ondertussen krijgen we de andere kant van het liefdesleven minstens zo vaak voorgeschoteld. Date nights. Verrassingsweekenden. Huwelijksaanzoeken bij zonsondergang. Stellen die na twintig jaar nog steeds “my favorite person” onder elkaars foto’s zetten.
En daar zit het ’em.
Want jij vergelijkt je echte relatie – inclusief ruzies over geld, schoonfamilie, slaaptekort en die vaatwasser die blijkbaar alleen met mondelinge instructies werkt – met een zorgvuldig uitgekozen stukje van iemand anders.
Dat betekent niet dat Instagram automatisch je relatie om zeep helpt. Zo simpel is het niet. Wel is bekend dat sociale media ons voortdurend blootstellen aan mogelijke alternatieven en dat dit bij sommige mensen kan samenhangen met minder betrokkenheid bij hun eigen relatie.
En dan sluipt die gedachte er zomaar in: misschien kan het beter.
Er is namelijk iets verleidelijks aan een nieuwe relatie.
Nieuwe energie. Nieuwe gesprekken. Niemand die al drie jaar weet dat jij “we moeten echt weer eens een weekendje weg” zegt zonder ooit iets te boeken. Geen ruzie over wie de kinderen naar bed brengt. Geen discussie over de manier waarop de vaatwasser moet worden ingeruimd – en ja, blijkbaar bestaat daar in sommige huishoudens inderdaad maar één juiste manier voor.
Je nieuwe partner kent bovendien vooral de leuke versie van jou.
De versie die nog niet chagrijnig is omdat je drie nachten slecht hebt geslapen.
Andersom geldt hetzelfde.
In een grote langlopende studie onder 2.268 mensen waren mensen die na een relatiebreuk aan een nieuwe relatie begonnen in het begin van die nieuwe relatie tevredener dan aan het begin van hun vorige relatie. Klinkt logisch: een nieuwe relatie voelt nieuw. Maar die tevredenheid daalde vervolgens ook weer naarmate de nieuwe relatie langer duurde.
Oftewel: soms is het gras groener. Maar elk gras moet uiteindelijk natuurlijk goed onderhouden worden (maaien die handel!).
Niet iedere relatie verdient een tweede, derde of zevende kans. Als er sprake is van emotionele of fysieke onveiligheid, manipulatie, controle of structurele grensoverschrijding, is weggaan geen kwestie van “te snel opgeven”. Dan kan vertrekken juist ontzettend belangrijk zijn.
Voor jezelf kiezen is niet hetzelfde als een relatie opgeven.
De interessante vraag is daarom niet: moet ik blijven?
Maar: wat is er hier eigenlijk aan de hand?
Is dit een relatie die tijdelijk onder druk staat? Of zit er al jaren iets fundamenteel verkeerd? Is er nog wederzijds respect? Kunnen jullie ruzies uitpraten? Is er ruimte om iets te veranderen? Of voeren jullie al drie jaar hetzelfde gesprek in een iets andere verpakking?
We zijn misschien een beetje gewend geraakt aan het idee dat een goede relatie vooral goed moet voelen.
Maar ja… soms voelt een relatie gewoon even shitty.
Jullie zijn moe. De kinderen slapen slecht. Eén van jullie werkt te veel. Geld is een gedoe. De schoonfamilie staat alweer voor de deur. Jullie hebben elkaar de afgelopen maand vaker gevraagd wie de vuilnis buitenzet dan hoe het nou écht met de ander gaat.
Dat is nou niet per se romantisch.
Maar het is ook niet automatisch het einde.
Een grote analyse van twaalf langlopende onderzoeken onder getrouwde stellen laat zien dat tevredenheid binnen relaties behoorlijk kan schommelen. Het is dus niet zo dat een relatie netjes van hoogtepunt naar hoogtepunt gaat of ieder jaar een beetje slechter wordt. Bij stellen van wie het huwelijk uiteindelijk eindigde, kwamen juist grotere schommelingen in tevredenheid vaker voor.
Oftewel: een slechte periode is niet hetzelfde als een slechte relatie.
En misschien is dat een fijne gedachte in een tijd waarin we gewend zijn geraakt aan snelle conclusies.
Ergens is het natuurlijk fantastisch dat we tegenwoordig minder snel denken dat je koste wat kost bij elkaar moet blijven.
Je hoeft niet ongelukkig te zijn omdat je ooit hebt beloofd samen oud te worden. Mensen veranderen. Relaties veranderen. Soms groeien twee mensen simpelweg uit elkaar.
Maar de andere kant bestaat ook.
Dat je na een paar mindere maanden denkt dat je verkeerde persoon hebt gekozen. Dat je de irritaties van een jarenlange relatie vergelijkt met het spannende gevoel dat je misschien zou kunnen hebben met iemand anders. Dat je denkt: misschien ligt mijn geluk gewoon ergens anders.
En dát is een lastige.
Want een nieuwe relatie begint bijna altijd met een soort voordeelstand. Alles is nieuw. Je bent verliefd. Je doet moeite. Je hebt zin om elkaar te zien. Niemand zeurt nog over de rommel in de badkamer.
Je neemt alleen jezelf wel gewoon mee.
Je onzekerheden. Je verwachtingen. Je manier van ruzie maken. Je behoefte aan aandacht. Je slechte gewoontes. En uiteindelijk ook gewoon de dinsdagavond waarop iemand de vaatwasser verkeerd heeft ingeruimd.
Dat is misschien wel de minst sexy, maar belangrijkste waarheid over relaties.
Een nieuwe partner kan een nieuw hoofdstuk zijn. Maar maakt niet automatisch een nieuw mens van jezelf.
Niet altijd. En zeker niet tegen elke prijs.
Maar misschien hoeven we ook niet iedere twijfel meteen als een teken te zien.
Misschien mag een relatie soms saai zijn. Of ingewikkeld. Of even helemaal niet Instagramwaardig. Misschien mag je elkaar een tijdje irritant vinden en daarna weer denken: oh ja, daarom koos ik jou ook alweer.
Want liefde bestaat niet alleen uit vlinders en weekendjes weg.
Soms is het samen door een rotperiode heen komen.
Soms is het dat ene moeilijke gesprek voeren.
Soms is het relatietherapie.
En soms is het juist dozen inpakken en vertrekken. Bye.
Dus misschien is de betere vraag niet of het gras ergens anders groener is. Maar of je eigenlijk nog wel naar je eigen tuin kijkt.
Want soms moet je vertrekken.
En soms moet je gewoon weer eens wat water geven.
Beeld: Pexels
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
