Stel je voor: automatische deuren glijden open, gekoelde lucht streelt je gezicht en daar sta je, helemaal alleen, met alleen een winkelwagentje en eindeloze mogelijkheden. Geen kleverige handjes die aan je trekken, geen “mama, ik moet plassen” precies bij de diepvries, geen onderhandelen over snoep. Welkom in de supermarkt, de goedkoopste therapiesessie die er bestaat.
De ultieme ontsnapping
De automatische deuren van de supermarkt zijn als de toegangspoort naar een verborgen dimensie. Zodra je binnenstapt, verandert je houding. Het is alsof je hersenen weer normaal functioneren zonder de constante achtergrondmuziek van “mam, kijk!” en “mag ik dit?”
De kunst van het vertragen
Je kent het wel. Thuis ren je van wasmachine naar fornuis, naar werk, naar school. Maar zodra je zonder kinderen die supermarkt binnenstapt? Dan transformeer je in een Olympisch slow-walker. Je slentert, dwaalt af, pakt iets op, legt het terug en bekijkt minutieus alle smaken hummus. Waarom? Omdat het kan. Je route wordt een spannende puzzel. Ga je eerst langs de groente, dan de broodafdeling, of maak je een omweg langs huishoudartikelen die je eigenlijk niet nodig hebt? Niemand die op je let, niemand die zucht dat het te lang duurt.
Het koekjespad-dilemma
Dan het moment van de waarheid: het koekjespad. Je hebt twee keuzes. Vermijden omdat je net een detox-challenge bent begonnen, of er juist regelrecht naartoe lopen omdat… nou ja, omdat je het verdient. Die Oreo’s belanden “per ongeluk” in je mandje, of misschien die nieuwe chocoladekoekjes die je thuis stiekem opeet terwijl je je partner vertelt dat “de kinderen alles hebben opgegeten”.
Ontmoetingen in het wild
De meest fascinerende momenten ontstaan wanneer je een andere moeder tegenkomt. Je herkent elkaar meteen: dat zijn ook de vrouwen die zonder doel voor het schap met wijnen staan. Een eenvoudig “hoi” kan binnen seconden veranderen in een diepgaand gesprek:
“Hoe gaat het?”
“Goed! Eindelijk even alleen boodschappen doen.”
“Bij mij was het de printer. En de sportdag. En de hamster die ontsnapt was.”
Binnen drie minuten deel je je diepste geheimen met iemand die je alleen kent van het schoolplein.
De eindbaas: de kassa
Na je uitgebreide tour door alle gangpaden wacht de laatste uitdaging: de kassa. Kies je voor de zelfscan omdat je zo snel mogelijk naar buiten wilt? Of neem je juist de langste rij zodat je nog even dat tijdschrift kunt doorbladeren? Het inpakken wordt een strategisch spel. Zware dingen onder, breekbare dingen boven. En nee, je hebt geen tasjes nodig, want je komt hier zo vaak dat je thuis een verzameling hebt waar je een kledingwinkel mee zou kunnen openen.
De triomfantelijke thuiskomst
En dan, uiteindelijk, kom je thuis. Je zet de tassen neer en… gaat eerst zitten. Want je hebt net niet alleen boodschappen gedaan, je hebt een volledig avontuur beleefd. Die yoghurt en dat brood kunnen best nog vijf minuten wachten. Het uitpakken van de boodschappen onthult altijd verrassingen. “Hé, wanneer heb ik deze chocolade gepakt?” en “Waarom heb ik vier verschillende soorten kaas gekocht?” zijn vragen die je jezelf stelt terwijl je partner verward naar de drie nieuwe planten kijkt die “echt in de aanbieding waren”.
Dus de volgende keer dat iemand je vraagt waarom je anderhalf uur wegblijft voor melk en brood, vertel ze dan dat je niet gewoon boodschappen deed, je was bezig met een ingewikkelde escape room op expert-niveau. En je hebt gewonnen.

