Je krijgt een kind en ineens is niet alleen je leven veranderd, ook je lichaam heeft een metamorfose doorgemaakt. Je borsten veranderen van vorm, je buik wordt plumpy, je heupen worden breder… De één haalt haar schouders erover op, de ander kijkt in de spiegel en denkt: waar ben ik gebleven? Een plastischchirurgische ingreep kan dan een optie zijn.
Tekst: Tedje van Gils
Zij zei ja: ‘Het ging mij niet alleen om die platte buik. Ik wilde weer lekker in mijn vel zitten en een goede uitstraling hebben’
De mommy make-over is populair, vertelt plastisch chirurg drs. Felicia Smits van Velthuis kliniek. “Zo’n make-over combineert ingrepen aan borsten en buik, bijvoorbeeld een borstvergroting of borstverkleining met een buikwandcorrectie, of een borstlift met liposuctie. Het voordeel van deze ingreep is dat moeders maar één keer hoeven te herstellen. Bovendien versterken de ingrepen elkaar, omdat de buik en borsten tijdens dezelfde operatie op elkaar kunnen worden afgestemd. Zo ontstaat er een evenwichtiger resultaat.”
Door chirurg drs. Felicia Smits
Mylene (33) had voor haar zwangerschappen altijd een slank figuur. Na de komst van haar dochters, inmiddels 9 en 5 jaar, zag ze haar lijf veranderen. “Vooral na mijn tweede zwangerschap merkte ik dat mijn lichaam niet herstelde zoals ik had gehoopt,” vertelt ze. “Afvallen lukte niet en onderzoeken in het ziekenhuis leverden geen verklaring op. Ik zat totaal niet lekker in mijn vel. Ik wilde mezelf steeds minder laten zien en ik vermeed spiegels. Dat doet iets met je gezinsleven en met je partner. Uiteindelijk heeft mijn man me aangemoedigd om te onderzoeken wat er mogelijk was.”
Zo kwam Mylene bij plastisch chirurg Felicia terecht. Tijdens de intake bleek dat Mylenes buikspieren na de zwangerschap niet goed waren hersteld en uit elkaar lagen, een diastase. “Alleen harder sporten zou dat niet oplossen. Na de gesprekken met Felicia in de kliniek besloot ik mijn buikspieren te laten herstellen en koos ik voor een buikwandcorrectie, waarbij overtollige huid en vet werden verwijderd.”
Dat de buikspieren na een zwangerschap verder uit elkaar kunnen blijven staan, komt volgens Felicia vaker voor. “Tijdens een zwangerschap wijken de rechte buikspieren. Dat herstelt deels vanzelf en training kan helpen, maar soms blijft de buikwand slapper. Dat kan zorgen voor minder stabiliteit in de core en lage-rugklachten. Met een buikwandcorrectie kunnen we de buikspieren herstellen, waardoor de core meer stevigheid krijgt en de kans op rugklachten in de toekomst kleiner wordt.”
Dat een lichaam verandert door een zwangerschap is onvermijdelijk, benadrukt Felicia. De huid rekt uit, borsten veranderen en buikspieren kunnen gaan wijken. “Als vrouwen zeggen: ik wil terug naar mijn lichaam van vóór de zwangerschap, probeer ik die verwachting bij te stellen. Dat is niet wat mogelijk is. Als je overtollige huid laat verwijderen, krijg je daar littekens voor terug. En die littekens blijf je zien en soms ook voelen. Bovendien heeft de huid een geheugen. Als je striae hebt en je laat je buik verstrakken, blijven die lijntjes deels zichtbaar. Als je streeft naar perfectie, moet je je niet laten opereren, zeg ik altijd. In deze maatschappij denken we snel dat het altijd beter kan. Daar zouden we met z’n allen wat rustiger mee om mogen gaan.”
Juist daarom kijkt Felicia tijdens het eerste gesprek verder dan alleen naar een buik of borsten. “Hoelang speelt de wens al? Wat stoort iemand precies? Wat heeft ze zelf al geprobeerd? En vooral: wat verwacht ze dat deze ingreep haar gaat brengen? Een operatieve procedure is onomkeerbaar. Het is geen winterjas die je aantrekt en het volgende seizoen niet meer leuk vindt. Ik vind het belangrijk dat mijn patiënten er echt goed over hebben nagedacht en zich bewust zijn van de risico’s. Denk aan een nabloeding of infectie, maar ook aan een veranderd of verminderd gevoel in de buik of tepelhoven als de borst gelift moet worden. Littekens kunnen anders genezen dan gehoopt en soms kan vochtvorming langer aanhouden dan gewenst.”
Zij zei nee: ‘Er hoeft geen mes in gezet te worden. Mijn oude spijkerbroeken pas ik niet meer, maar ik heb nieuwe waarin ik me wél fijn voel’
Voor Mylene ging het uiteindelijk vooral om wat haar veranderende lichaam mentaal met haar deed. “Het ging mij niet alleen om die platte buik. Ik wilde weer lekker in mijn vel zitten en weer een goede uitstraling hebben. Voor de operatie voelde mijn lijf niet van mezelf. Dat veranderde vrijwel direct na de operatie. Toen na een week het korset af mocht, had ik tranen in mijn ogen. Ik dacht: ja, dit ben ik.” Ook financieel was het een flinke beslissing. “Het is niet goedkoop en je moet er wat voor overhebben. Maar nu ik weer lekker in mijn vel zit, is het mij dat waard.”
Felicia herkent dat gevoel bij vrouwen in haar spreekkamer. “Het is in heel veel gevallen ook een mentale last die moeders dragen. Sommigen kijken ontzettend kritisch naar zichzelf. Ik kan overtollige huid verwijderen of borsten liften, maar een negatief zelfbeeld laat zich niet zomaar wegsnijden.” Tegelijkertijd ziet ze hoeveel een cosmetische ingreep moeders kan brengen. “Ze krijgen hun zelfvertrouwen terug en voelen zich daardoor gelukkiger.”
Recent onderzoek [1] ondersteunt dat beeld. In een studie onder 36 vrouwen die na hun zwangerschap een buikwandcorrectie en borstoperatie ondergingen, rapporteerden zij een jaar later meer zelfwaardering en een beter psychologisch welzijn en kwaliteit van leven
Voor Felicia zit het verschil vooral in de verwachtingen waarmee iemand aan een operatie begint. “Als iemand een duidelijke lichamelijke verandering ervaart waar ze al lange tijd last van ondervindt en realistische verwachtingen heeft van wat ik kan doen, kan zo’n operatie absoluut iets positiefs betekenen. Het doel is daarbij niet per se om een perfect lichaam te creëren. De wens die ik tegenwoordig veel hoor is juist dat het resultaat natuurlijk moet voelen, in balans moet zijn en moet passen bij het lichaam.”
En wat kost zo’n mommy make-over? Dat hangt volgens Felicia helemaal af van de combinatie van ingrepen. “Een buikwandcorrectie met overnachting kost rond de 8.000 euro en liposuctie kan vanaf 2.500 euro. Het is een flinke investering. Sommige vrouwen sparen ervoor en zien het als iets wat ze één keer in hun leven doen.”
Door chirurg drs. Felicia Smits
Michelle (33) heeft drie kinderen: een zoontje van 4 en een tweeling van bijna 1. “Al bij de eerste echo van de tweeling zei ik tegen mijn man: als ik na deze zwangerschap niet meer gelukkig ben met mijn lichaam, wil ik er iets aan kunnen laten doen,” vertelt ze. “Mijn heupen werden breder, mijn kledingmaat veranderde van 36/38 naar 40/42 en ik hield striae over van mijn zwangerschappen. Na de spoedkeizersnede van mijn zoon hield ik een litteken en een flap huid over waar ik onzeker van werd. Na de tweede keizersnede werd deze huidflap alleen maar groter.”
Ze zocht zelf naar de mogelijkheden. “Ik heb serieus overwogen om een mommy make-over te laten doen. Toch begon mijn blik op mijn lichaam langzaam te veranderen. Met behulp van een sportcoach viel ik af, maar mijn heupen blijven nou eenmaal breder en het flapje huid boven mijn litteken blijft zitten. Op een gegeven moment dacht ik: ik heb drie kinderen gebaard, ik moet ook realistisch blijven. Er mag geleefd worden en er mag gezien worden dat ik drie kinderen heb. Het is zoals het is. Er hoeft voor mij geen mes in gezet te worden. Mijn oude spijkerbroeken pas ik niet meer, maar ik heb nieuwe gevonden waarin ik me wél fijn voel.”
Dat Michelle uiteindelijk afzag van een operatie, betekent niet dat ze tegen cosmetische chirurgie is. Acht jaar geleden, nog ruim voor haar zwangerschappen, liet ze haar borsten vergroten. Nadat ze door een auto-immuunziekte twintig kilo was afgevallen, voelde ze zich niet meer zichzelf. “Ik was diep ongelukkig dat mijn borsten zo anders waren geworden. Die borstvergroting heeft me zo veel zelfverzekerder gemaakt en ik ben nog steeds heel blij dat ik dat heb gedaan.”
Juist daardoor is haar beslissing nu heel bewust. Een operatie kan iets positiefs brengen, weet ze uit ervaring. “Alleen wegen de mogelijke voordelen niet op tegen het herstel en de risico’s. Met drie jonge kinderen zie ik die lange herstelperiode sowieso niet zitten. Gezondheid staat bij mij voorop. Ik heb echt de knop omgezet: het is goed zo.”
Felicia kan zich goed vinden in die afweging. “Ik ben blij met vrouwen die zich uitgebreid laten informeren en vervolgens besluiten dat een operatie niet bij hen past. Je moet er voor honderd procent achter staan. Niet voor negentig.”
Mylene is blij dat ze de buikspier- en buikwandcorrectie heeft laten doen. “Ik ben een zelfverzekerde moeder geworden. Eerst had ik op het strand altijd een jurkje aan, nu ren ik in bikini achter mijn kinderen aan,” vertelt ze. Ze merkt ook dat haar stemming veranderde. “Voor de operatie was ik echt geen gezellig mens, omdat ik zo slecht in mijn vel zat. Het deed psychisch echt iets met me. Nu kan ik weer mezelf zijn.”
Tijdens het interview vertelt Michelle over de keer dat ze voor het eerst na de zwangerschap weer een bikini aantrok. “Dat vond ik toch wel even spannend. Maar ik laat me niet meer beperken. Dat heb ik in het verleden wel gedaan.”
Felicia adviseert vrouwen om niet te snel na een zwangerschap een beslissing te nemen. “Na het stoppen met borstvoeding adviseer ik om minimaal zes tot negen maanden te wachten voordat je een operatie ondergaat, omdat het lichaam eerst rustig moet kunnen ontzwangeren. Ook moet je gewicht stabiel zijn. Ik vraag altijd of de kinderwens écht voltooid is. Een nieuwe zwangerschap kan het resultaat van een operatie namelijk weer beïnvloeden.”
En dan nog een heel praktische vraag: hoe verloopt het herstel? Felicia zegt dat een goed resultaat valt of staat met een goed herstel: “Je lichaam heeft sowieso twee weken complete rust nodig en daarna moet je nog een aantal weken rustig aan doen. Daarom bespreek ik altijd met het thuisfront wie de zorg overneemt en of de moeder daadwerkelijk de mogelijkheid heeft om te rusten.”
Mylene en Michelle maakten uiteindelijk allebei een andere keuze. Waar Mylene zich na haar operatie weer zichzelf voelt, heeft Michelle juist rust gevonden in het accepteren van haar veranderde lichaam. Volgens Felicia is er dan ook geen keuze die voor iedere moeder de juiste is. “Vraag jezelf vooral af: hoeveel momenten per dag stoort het me? Beïnvloedt het mijn kledingkeuze, ga ik niet meer hardlopen of vermijd ik het strand met mijn kinderen? En wat verwacht ik dat een operatie me brengt? Uiteindelijk gaat het erom dat je een keuze maakt waar jíj je goed bij voelt.”
[1] Toto, V. et al. (2026). Long-Term Psychosocial Benefits After Combined Abdominoplasty and Breast Surgery in Postpartum Women: A Prospective 12-Month Study. Journal of Plastic, Reconstructive & Aesthetic Surgery, 121, 49–55.
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
