Deejay en contentcreator Mara (37) werd afgelopen zomer moeder van zoon Naim, die ze met haar man Evren kreeg. Haar zwangerschap verliep soepel, maar de bevalling en de week daarna waren alles- behalve zorgeloos. ‘Het verliep precies zoals ik níet had gewild. Maar toen ik Naim op mijn borst kreeg, wist ik: dit is het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt.’
‘Als een cadeautje. Ik was niet misselijk, had geen moodswings, ik voelde me goed en zat op een roze wolk. Ik had een smal buikje en bleef me fit voelen. Het enige minpuntje was dat de kleine besloot ruim twee weken langer te blijven zitten. Daar waren ze in het ziekenhuis niet zo blij mee. Maar ik wilde niet eerder worden ingeleid dan wanneer hij zich aandiende. Ik wilde dat de baby er echt klaar voor zou zijn om te komen. En dat duurde dus even…’
‘Op mijn bevalplan had ik aangegeven wat ik níet wilde: ingeleid worden, op mijn rug bevallen, weeënopwekkers en medicatie. En precies die dingen zijn gebeurd. De weeën kwamen niet vanzelf goed op gang terwijl ik al nachtenlang wakker lag vanwege de voorweeën. Uiteindelijk kreeg ik weeënopwekkers — iets waar ik erg tegenop had gezien. En vervolgens een ruggenprik. Maar zonder die ruggen- prik had ik het echt niet volgehouden. De weeën werden steeds opgehoogd, tot ik zo’n heftige weeënstorm kreeg dat ik dacht: dit kán niet zonder verdoving. Mijn lichaam reageerde heftig door uitputting. Ik raakte in shock, waarschijnlijk door de combinatie met koorts. Ik begon ongecontroleerd te trillen, het hele bed schudde mee. Mijn man dacht dat ik het niet ging redden. En wat ik achteraf gek vond: niemand zei dat dit een normale reactie van mijn lichaam kon zijn. Daarom raakte Evren in paniek. Ondertussen liep de koorts op met een graad per uur.’
Wil je verder lezen? Dat kan in Fabulous Mama Editie 6-2025! Je shopt ‘m hier.
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
