Loslaten van je kind… het klinkt zo simpel, maar wat kan dat toch moeilijk zijn. Van het eerste schoolreisje tot die zelfstandige fietstocht naar vriendjes – elke mijlpaal brengt gemengde gevoelens met zich mee. Je hart wil beschermen, terwijl je hoofd weet dat loslaten nodig is. Die spanning is volkomen normaal en hoort bij liefdevol ouderschap.
Waarom vinden we loslaten zo lastig?
Vanaf de eerste dag dat je je kindje vasthoudt, ontstaat er een onzichtbaar koord tussen jullie. Je wilt beschermen, zorgen en in de buurt blijven. Die natuurlijke drang maakt loslaten juist zo ingewikkeld. Je wilt voorkomen dat je kleintje valt of zich bezeert – maar tegelijkertijd weet je dat zelfstandigheid essentieel is voor hun ontwikkeling.
De buitenwereld lijkt soms vol gevaren. Toch weten we diep vanbinnen dat kinderen alleen kunnen groeien als ze ruimte krijgen om dingen zelf te ontdekken. Door geleidelijk meer vrijheid te geven, groeit niet alleen het zelfvertrouwen van je kind, maar ook dat van jou als ouder.
En ja, soms komen ze thuis met een geschaafde knie of een verhaal over iets wat misging. Maar juist die ervaringen maken hen sterker en wijzer. Ze leren dat fouten maken mag en dat jij er altijd bent om ze op te vangen.
Praktische tips om stap voor stap los te laten
Begin met kleine stapjes
Start met korte momenten van zelfstandigheid die voor jullie beiden behapbaar zijn. Misschien alleen boodschappen doen bij de buurtwinkel of een uurtje bij een vriendje spelen zonder dat jij erbij blijft. Deze kleine overwinningen bouwen vertrouwen op bij jou én je kind.
Creëer veilige rituelen
Een knuffel die mee mag, een speciale high-five als afscheid of duidelijke afspraken over bereikbaarheid – zulke rituelen geven houvast. Ze verzachten de overgang naar meer zelfstandigheid en maken het voor iedereen makkelijker.
Praat over gevoelens
“Ik vind het best spannend dat je nu alleen naar school fietst” – door zulke gevoelens te delen, laat je zien dat emoties er mogen zijn. Dit opent de deur voor je kind om ook hun zorgen uit te spreken. Samen kun je deze gevoelens een plekje geven zonder dat ze jullie tegenhouden.
Zoek afleiding voor jezelf
Plan iets leuks voor jezelf tijdens die eerste schooldag of logeerpartij. Door je gedachten te verzetten, voorkom je eindeloos piekeren. Geniet van een kopje thee met een boek, spreek af met een vriendin of duik in die hobby waar je anders nooit aan toekomt.
Het loslaten gaat met golfbewegingen
Loslaten is geen rechte lijn omhoog. Soms gaat het makkelijk en voel je trots, op andere momenten wil je je kind het liefst weer even dicht tegen je aan houden. Die wisselende gevoelens zijn volkomen normaal en maken je menselijk als ouder.
Je mag jezelf ook fouten gunnen in dit proces. Misschien heb je soms te snel losgelaten of juist te lang vastgehouden. Dat geeft niets. Jullie ontdekken samen wat werkt en wat niet.
Vergeet niet: juist door je kind geleidelijk meer ruimte te geven, help je hen opgroeien tot een zelfverzekerd persoon die weet dat thuiskomen altijd fijn is. Je liefde blijft, ook als de afstand soms groter wordt.
Je doet het geweldig, lieve ouder! Loslaten mag met vallen en opstaan. Stap voor stap krijg je er een prachtig zelfstandig mens voor terug.
Bron: CJG043, Humankind, Kiind, Groot en Klein
Beeld: Pexels
