Daar sta je dan, midden in de supermarkt. Je peuter ligt op de grond, schreeuwt alsof de wereld vergaat, en jij voelt de blikken van andere klanten in je rug prikken. Herkenbaar? Je bent absoluut niet de enige. Driftbuien horen nu eenmaal bij het peuterleven, maar dat maakt het niet minder zwaar. Gelukkig kun je er wél iets mee, zonder gek te worden.
Peuters hebben grote emoties, maar nog geen woorden om die goed uit te leggen. Stel je voor dat je heel boos of verdrietig bent, maar niet kunt zeggen waarom. Frustrerend, toch? Daarbij ontdekken peuters hun eigen wil en botsen ze voortdurend op grenzen. ‘Nee, je mag geen koekje voor het eten’ voelt voor hen als wereldnieuws. Een driftbui is dus geen bewijs dat je kind ongehoorzaam is. Het betekent simpelweg dat die kleine het even niet meer aankan. Die gedachte haalt hopelijk al wat druk van je schouders.
Elke driftbui voorkomen lukt niet, maar je kunt de kans wel verkleinen. Let vooral op de basics: voldoende slaap en op tijd eten. Een uitgeputte of hongerige peuter is een tikkende tijdbom. Ga dus niet met een vermoeide kleine boodschappen doen vlak voor bedtijd. Neem liever een tussendoortje mee en plan activiteiten rond vaste eet- en slaaptijden.
Structuur helpt enorm. Houd de dagen ongeveer hetzelfde qua ritme en vertel steeds wat er gaat gebeuren. ‘We gaan nu opruimen en daarna lekker naar buiten’ geeft houvast. Daarnaast werkt het om dingen waar je kind constant ‘nee’ op krijgt gewoon uit het zicht te halen. Dat breekbare vaasje of die snoeppot? Tijdelijk opbergen scheelt een hoop gesteggel.
En vergeet positieve aandacht niet. Speel regelmatig één-op-één met je kind, knuffel veel en doe samen iets leuks. Als je overdag genoeg fijne momentjes deelt, voelt je peuter zich gezien. Dat vermindert de kans op uitbarstingen.
Rode wangen, tranen, schoppen. Het is zover. Allereerst: probeer zelf zo rustig mogelijk te blijven. Makkelijker gezegd dan gedaan, dat weten we. Maar je kind leent jouw rust. Schreeuw niet terug en geef geen tik. Haal liever een paar keer diep adem of loop even een meter weg om te kalmeren.
Zorg dat je kind veilig is. Sommige kinderen willen op schoot, anderen hebben juist ruimte nodig. Kijk wat bij jouw kind past. Houd ondertussen vast aan wat je hebt gezegd. ‘Nee, we kopen nu geen snoep’ blijft nee, ook als er geschreeuwd wordt. Ga niet in discussie of langdurig uitleggen; midden in die emotie komt logica niet binnen.
Wat wél helpt: het gevoel benoemen. Zeg bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je boos bent omdat je geen koekje krijgt. Je mag boos zijn, maar je mag niet slaan.’ Zo leert je kind dat gevoelens oké zijn, maar dat er grenzen zijn aan gedrag. Laat je kind rustig uitrazen, met jou in de buurt. Je hoeft de emoties niet te stoppen, je moet er gewoon zijn.
Belangrijk: geef tijdens of vlak na de driftbui niet alsnog waar je kind om vroeg. Als je toegeeft na geschreeuw, leert je peuter dat heel kwaad worden loont. En dat wil je niet.
Die andere mensen in de supermarkt? Trek je er zo min mogelijk van aan. Jouw kind heeft jou nodig, geen perfecte voorstelling. Blijf rustig en consequent, zonder lange discussies of dreigementen. Loop desnoods samen naar een rustiger plekje en wacht daar tot je kind is gekalmeerd.
Als de bui is gaan liggen, begint het mooiste deel. Geef een knuffel, ga samen op schoot zitten of speel even rustig verder. Blijf niet hangen in preken over wat er net gebeurde. De bui is voorbij, jullie gaan door. Met iets oudere peuters kun je later op de dag kort terugkomen op wat er gebeurde: ‘Daarnet was je heel boos in de winkel. Volgende keer doen we het anders.’ Hou het feitelijk en kort.
Driftbuien zijn ook pittig voor jou. Je bent geen slechte ouder als je het soms even niet meer weet. Vraag hulp aan je partner, oma of een vriendin wanneer je batterij leeg raakt. En onthoud: dit is een fase. Het gaat voorbij, en jij doet het goed.
Beeld: Pexels
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
