Drie jaar geleden verruilde Birgit Junni-Rietkerk (41) met haar man Danny Amsterdam voor het Nieuw-Zeelandse Raglan, waar ze met haar beat-based spinstudio Booty Wonderland sporten tot een feestje maakt. Ook is ze vormgever. Zwanger worden ging redelijk snel, net als alles wat daarna volgde. “Wat ik echt heb onderschat, is hoezeer ik mijn moeder zou missen, die eerste dagen na de bevalling.”
“Het was een grappig moment. We gingen naar een festival, het was ook nog eens de verjaardag van mijn man, en ik was twee dagen over tijd. Normaal ben ik dat wel vaker, dus ik verwachtte er eerlijk gezegd niks van. Ik deed snel een test en dacht: die zal wel negatief zijn. Maar ineens was het wél raak. Het ging heel snel, want we werden binnen twintig minuten opgehaald om te vertrekken. Ik kon nog net mijn moeder bellen om het te vertellen. Zwanger zijn en dan op een festival staan, voelde heel onwerkelijk, maar ook erg leuk.”
“Ik heb altijd gezegd dat ik geen kinderen wilde. Niet vanuit iets negatiefs, maar meer omdat ik dacht: dit past niet bij mij. Vijf jaar terug woonden we in Portugal en hebben we het er voorzichtig over gehad en het even geprobeerd, maar daar kwam niets uit. Daarna verhuisden we weer: eerst terug naar Nederland en vervolgens naar Nieuw-Zeeland. Alles voelde steeds een beetje onhandig. En toen was ik bijna veertig. In Nieuw-Zeeland kun je na je veertigste geen hulp meer krijgen, dus dat gaf ineens druk. We hebben ons aangemeld voor ivf, puur om ‘in het systeem’ te zitten. Dat traject vond ik best stressvol. En uiteindelijk bleek ik misschien tijdens die laatste afspraak al zwanger. Dat voelde wel heel bijzonder.”
Wil je verder lezen? Dat kan in Fabulous Mama Editie 1-2026! Je shopt ‘m hier.
tekst Thea Tijssen | fotografie Margot Gillard
Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.
